Вчера, 28 јануари, замолкна еден од најавтентичните гласови на македонската народна песна. На 86-годишна возраст почина Костадинка Палазова, пејачка која со децении ја носеше во себе болката, убавината и достоинството на македонската историја – и ги претвораше во песна. Родена во 1939 година во селото Сехово, во егејскиот дел на Македонија, нејзиниот животен пат беше обележан од егзодус, преселби и тешки почетоци. Но токму од тие искуства се роди нејзиниот длабок, препознатлив израз – песна што не се пееше само со глас, туку со цела душа.
Костадинка Палазова ја започна својата јавна музичка патека во 1960-тите години, а пошироката публика ја запозна преку телевизискиот натпревар „Вие пред микрофон“. Од тој момент, нејзиниот глас стана синоним за изворната македонска народна песна, особено за репертоарот поврзан со Егејска Македонија. Во својата богата кариера таа остави десетици снимени песни, меѓу кои и нумери што денес се сметаат за вистински музички сведоштва на едно време и еден народ. Пееше за љубовта, тагата, разделбите, хероите и коренот – секогаш искрено, без патетика, со редок уметнички интегритет.
Покрај музиката, Палазова работеше и како просветен работник, пренесувајќи ја љубовта кон традицијата и знаењето и надвор од сцената. За својот придонес беше добитничка на повеќе признанија, меѓу кои и награда за животно дело.
Со нејзиното заминување, македонската култура губи столб на народната песна, но не и нејзиниот глас. Тој ќе продолжи да живее во снимките, во спомените и во секоја песна што ќе се запее „како што пееше Костадинка“.
Нека ѝ е вечна слава.
Македонија тагува, но и памети.
Текстот го подготви: Редакција Музика24