Вчера вечер во спортската арена “Борис Трајковски” се одржа долго најавуваниот и очекуван концерт на Бјело Дугме и Ален Исламовиќ, кои патем оваа година слават 40 години од своето постоење, што сепак е за почит и посебно внимание. И како и секој концерт впрочем најавен во одредениот час и време, и овој доцнеше некои 30-на минути кои за разлика од некои други во минатото не е нешто страшно. Полната спортска арена си го кажа своето, Бјело Дугме вреди да се види и да се поминат неколку исполнети часа со добра музика која ќе не потцети на некое време, а младите само ќе ги дорасположи.
На сцената се појавија токму тие, големиот Горан Бреговиќ со својот оркестар за свадби и погреби за кој едноставно ќе кажеме секоја им чест. Со зборовите: “Кој не полуди, тој не е нормален! Гас, гас”, започна концертот каде што тие ги исполнија “Ово је Балкан” и “Гас, Гас”, песни кои ја поткренаа публиката и расположението се искачи на најголемо можно ниво.
А по извесно време на сцената се појави и Ален Исламовиќ на кој публиката реагираше бурно, позитивно и со големи аплаузи и овации. “Након свих ових година”, “Лажеш злато лажеш душо”, “Ружица си била”, “Ѓургевдан”, “Хајдемо у планине”… беа само дел од хитовите на оваа на далеку позната рок група од поранешна Југославија која и покрај се опстои на балканската музичка сцена. А за време на изведбата на “Липе цвету” во публиката се појавија и југословенски знамиња кои за момент станаа атракција и речиси сите во опкружувањето сакаат да се сликаат со него.
Секоја чест за организаторите Авалон продукција, која што и овој пат се покажа и во вистинско светло докажа, она што илјадници пати претходно имавме можност да го видиме во нивна организација и продукција, дека се може да биде беспрекорно што се однесува до организацијата на еден ваков голем концерт. Но она што најмногу на нас како новинари ни падна во око, е тоа што на неколку наврати при изведба на дел од песните Горан Бреговиќ и Ален Исламовиќ заедно со оркестарот во позадина застануваа и повторно и повторно се обидуваа да ја отсвираат таа песна. А некаде при крајот на концерот речиси цела публика забелележа како цедето кое всушност свираше во позадина застана на неколку пати, а публиката на тоа секако бурно и незадоволно изреагира со “Уааа” наменето за на некој начин измамата за она дека тие цело време свират во живо што се докажа дека не е така. Дури и самиот Бреговиќ накратко кажа дека цедето прескокна па ајде да се обидеме повторно. Тука се прашуваме дали вчерашниот концерт беше всушност концерт на матрица или на плејбек? И дали трубачите на сцената свиреа само на момент или само ја следеа матрицата за да се биде во ред?
Вчерашниот концерт беше одличен, но без емоции. Освен што го засени она што на неколку пати се случуваше за време на истиот, познатиот и на далеку популарен Ален Исламовиќ песните ги пееше без некоја посебна емоција и контакт со публиката кој на неколку наврати како да беше збунет на сцената па Бреговиќ кој беше веднаш до него мораше да ја “извади ситуацијата”, едноставно, како тоа да беше: “Дојдов, испеав, си заминав”.
Како и да е, зад нас е еден одличен концерт на најпознатата балканска рок група која што ја наполни спортската арена “Борис Трајковски” и за момент не наврати неколку децении наназад во времето кога се пееја и беа познати нивните најголеми хитови.
Подготви: Иван Јосимовски
